Ik weet dat het heel lang geleden is dat ik hier een log heb geplaatst, maar het ging gewoon echt niet goed.
Ik voelde me zo waardeloos en leeg vanbinnen, dat ik alleen maar at en at en nog meer at, om maar even gelukkig te zijn. Om niet aan mijn problemen te hoeven denken. Het gevolg hiervan was wel dat ik aankwam, heel veel aankwam. Mijn ouders vonden het zo ver gaan, dat ik naar een afvalcoach moest -die ook nog eens erg duur was- Dit hielp voor even, maar daarna kwamen mijn eetbuien net zo hard weer terug, en nu begint het liedje weer van voren af aan.
Ondertussen ben ik ingeschreven bij een soort van begeleid wonen project in Rosmalen, maar de vraag is nog maar of ik daar terecht kan. En anders zit ik thuis, school wil mij niet meer toelaten, omdat ze mij niks meer kunnen bieden zeggen ze. Omdat ik van drie vakken al teveel stress heb en een diploma halen er dus echt niet in zit voor mij. Maar eigenlijk kan het me ook echt niet meer schelen wat ik volgend jaar ga doen. Ik ben zo leeg en moe.
Gister had ik me helemaal volgevreten, ik voelde me daarna zo vies, dat ik -voor de eerste keer in jaren- weer mezelf liet braken. En daarna voelde ik niks meer, mijn gevoelens waren afgevlakt. En voor even, was dat heerlijk. Vandaag echter, begint het gedoe van eetbuien weer opnieuw. Ik weet niet meer wat ik moet doen om dit te laten stoppen. Wel weet ik, dat ik er helemaal kapot aan ga.
| 
